HAMİLELİK SERÜVENİ

Hamile kaldığımı öğrendiğim an ne büyük korku kaplamıştı içimi! Ne yapıcağım nasıl olucak konusunda hiç bir fikrim yoktu. Hamileliğim de her hamilenin karşılaşamıyacağı zorluklarla karşılaştım. Öncelikle; 5 haftalık hamileyken kanamam olmuştu apar topar doktora gittik eşimle beraber, doktor çeşitli testler yapıp idrar yolu enfeksiyonu diyip antibiyotik başlamıştı henüz 5 haftalık hamileyken. Tabii ben herşeyden habersiz antibiyotik kullanmaya başlamıştım. Ağrılarım gün geçtikte azalıcağı yerde artıyor bir gariplik olduğunun farkına varıyordum. 8 haftalık olduğumda şiddetli ağrı ve kanamayla birlikte gözümü acilde açmıştım. Beni muayene eden doktor kesenin etrafında kanama olduğunu ve düşük tehlikem olduğunu söyleyip hastaneye yatmam gerektiğini söylemişti. Öylede oldu hastaneye yatışım gerçekleşti. İçimi evladımı kaybediceğim korkusu kaplamıştı. Dua etmekten başka bir çare kalmamıştı. 2 gün hastanede yattıktan sonra evde yatmam şartıyla taburcu edilmiştim. 9 haftalık süreçte her iyi diye söylenen doktora gitmiştim gittiğim doktorların hepsi düşük olucağına söylüyorlardı. Bir gece ağrıyla gözümü açıp eşime hastaneye gidelim demiştim. Evimin 100 mt uzağındaki hastaneye gitmiştik. Doktor ultrasonla muahne ettikten sonra eşime; eşinizin rahim ağzı açıklığı var çocuk düşüyor hemen eğitim araştırma hastanesine gitmemiz gerektiğini söylediğini duyduğumda yıkılmıştım. Hastaneden çıkıp eve geldik. En yakınımızdaki eğitim araştırma hastanesi 2 saat uzaklıkta ve saat gece 2 sularıydı. Eşime bu saatte bu psikolojiyle gitmek istemediğimi sabah olunca gidebiliceğimizi söylemiştim. O gece uyumadan sabah ettim. Sürekli tuvalete gidip geliyordum psikolojik olarak çökmüştüm. Sabah olmuştu. Kayınvalidem arayıp bir tane çok iyi doktor varmış alanında çok iyiymiş diyip doktor önerdi. Kolan hastanesi Murat ÖZTÜRK. Hemen hazırlanıp gittik. Doktorun yanına girdiğimde şikayetim sorulduğunda direk ağlamaya başlamıştım. Rahim ağzımın açıldığını çocuğumun düşmüş olabiliceğini söylediğimde Murat Bey gel bakalım kızım dedi. Beni muayene ettiğinde herhangi bir açılma olmadığını kese etrafında kanama olduğunu söylemişti. 10 hafta boyunca ilk defa iyi birşey duymuştum doktordan. Murat Bey şuan herşeyi yolunda olduğunu bebeğin düşmesi tamamen bizim elimizde olmadığını anlatmıştı bana. Riskli gebelik geçiricektim farkındaydım. Murat bey sürekli yatmam gerektiğini tuvalet ihtiyacı dışında kalkmamam gerektiğini söylemişti eşime. İlk defa doktordan eve geldiğimde içim rahattı. Başka doktora gitmem artık diyordum mutluydum mutlu dönmüştüm eve. Her hafta kontrole gidiyorum sürekli kanamam oluyor sürekli yüreğim ağzımda doktorumu arıyorum hamileliğimin 20. Haftalarında böyle gelmiştim. 20. Haftada doktorum ayrıntılı ultrasona girmem gerektiğini söylemişti beni farklı bir hastaneye göndermişti. Ayrıntılı ultrasona girdiğimde bebeğimin böbreğinde büyüme olduğunu down sendromlu olabiliceğini öğrenmiştim. Yine içime ateş düşmüştü. Her koşulda benim çocuğum tabiki de ondan vazgeçmek gibi bir lüksüm olamazdı. Kendi doktoruma sonuçlarımı gösterdiğimde ise böbrek büyüklüğünün olması down sendromlu olmasına tek başına işaret etmiceğini yanında farklı bir sorunların olması gerektiğini söylemişti. Doktoruma göre gayet sağlıklıydı bebeğim.. Yüksek tansiyon ağrılar kanamalar derken 37.haftama gelmiştim. Doktorum yüksek tansiyondan ve kanamadan dolayı normal doğum ömermediğini istersem sezeryana alabiliceğini söyledi. Eşimle konustuk tan sonra sezeryana karar verdim..